Strona internetowa dla szkoły programowania

Możesz, ale własną stronę trzeba potem utrzymywać, aktualizować i zabezpieczać, a terminy grup zmieniają się co semestr. W kreatorze stronę składasz szybko, treści poprawia także osoba z biura, a Ty zajmujesz się kursami. Własnego kodu po stronie serwera w Halo Strony nie uruchomisz.

Nie. Halo Strony nie ma zapisów z płatnością online. Kursant albo rodzic wysyła formularz zgłoszeniowy, a umowę i płatność załatwiasz poza stroną. Jeśli masz zewnętrzny system zapisów, podepniesz go przyciskiem z linkiem.

Nie, strona nie ma strefy dla zalogowanych użytkowników. Materiały trzymaj na platformie kursowej albo w repozytorium, a na stronie umieść link dla kursantów.

Ma, jeśli chcesz docierać do osób z okolicy, bo wielu rodziców szuka zajęć z nazwą miasta nawet wtedy, gdy są zdalne. Napisz jasno, że uczysz online i przyjmujesz uczniów z całej Polski, a miasto podaj jako siedzibę.

Plany zaczynają się od 19,99 zł miesięcznie i obejmują domenę, hosting oraz certyfikat SSL. Przez 14 dni korzystasz bez opłat. Różnice między planami pokazuje cennik.

Publikuj zrzuty ekranu i opisy projektów z imieniem albo samym wiekiem autora. Przy dzieciach poproś rodziców o zgodę na piśmie, a przy dorosłych zapytaj samego kursanta. Bez zgody pokaż projekt anonimowo.

Tak. Strona ma własne statystyki odwiedzin i integracje z Google Analytics, Google Tag Managerem, pikselem Mety oraz Google Ads, więc zmierzysz, z których kampanii przychodzą zgłoszenia.

Najprościej dać do niej link. Projekt zostaje tam, gdzie powstał, na przykład na platformie Scratch albo w repozytorium, a w sekcji realizacji pokazujesz zrzut ekranu, krótki opis i przycisk „Zagraj”. Dzięki temu nie utrzymujesz cudzych programów na stronie szkoły, a rodzic i tak zobaczy efekt.

Przy każdym kursie napisz zwykłymi słowami, czy dziecko pracuje na komputerze szkoły, czy przynosi własny laptop. Jeśli własny, podaj system, potrzebne programy i to, czy tablet wystarczy. Przy zajęciach zdalnych dopisz kamerę, mikrofon i stabilny internet. Zaproponuj, że przed pierwszą lekcją pomożesz w instalacji.

Tak, ale z jednym zdaniem wyjaśnienia. „Scratch: układanie programu z kolorowych bloczków, bez pisania kodu” mówi rodzicowi więcej niż sama nazwa. Przy Pythonie albo C++ napisz, co kursant w nim zbuduje. Nazwa języka w tekście przydaje się też młodzieży, która szuka kursu po konkretnym słowie.

Każde wydarzenie opisz na osobnej podstronie albo we wpisie na blogu: data, godziny, wiek, temat, cena i liczba stanowisk. Po zakończeniu zmień datę na kolejny termin, zamiast usuwać opis. Osobom zapisanym do newslettera wyślij z panelu wiadomość, zanim ogłosisz nabór publicznie.

Uczciwie: to zaświadczenie Twojej szkoły, a nie uprawnienie państwowe ani certyfikat producenta technologii. Napisz, co potwierdza, czyli liczbę godzin, zakres materiału i ukończony projekt. Dorosłym kursantom dopowiedz, że przy szukaniu pracy przydaje się przede wszystkim gotowy projekt, dlatego kurs kończy się czymś, co można pokazać.

Wypisz szkoły z nazwy i dzielnicy, a przy każdej podaj dzień, godzinę, salę i klasy, dla których są zajęcia. Rodzice często szukają programowania właśnie z nazwą szkoły swojego dziecka. Dodaj krótki akapit dla dyrektorów: jak wygląda współpraca, kto zapewnia sprzęt i jak rozliczacie salę.

O tym, o co rodzice pytają przed zapisem: od jakiego wieku zaczynać, czym różni się Scratch od Pythona, jaki laptop kupić dziecku, jak wyglądają konkursy informatyczne. Krótki wpis odpowiadający na jedno pytanie może sprowadzać na stronę osoby, które dopiero rozglądają się za zajęciami. Więcej podpowiedzi znajdziesz na blogu.

Wprost: kierunek i rok studiów, doświadczenie w pracy z dziećmi, prowadzone grupy. Dopisz, kto układa program i nadzoruje zajęcia merytorycznie. Rodzice zwykle bardziej cenią cierpliwość i kontakt z dziećmi niż staż w firmie, a zatajony status prowadzącego wyjdzie na pierwszym zebraniu.